#7 Dankbaar verhaal

Wanneer ik een tekst schrijf en ik twijfel, dan begin ik opnieuw. Ik gooi de oude tekst weg en vertrouw op mezelf en de nieuwe woorden die geschreven willen worden. Ik ben benieuwd naar het nieuwe. Gooi ik hier verwachtingen en moeten bij, dan zet ik voor mezelf een val waar ik zeker met beide voeten in stap. Want iets in mij wordt niet zo blij van dit soort opnieuw beginnen en wil duidelijkheid en zekerheid. Dat stukje baalt en vindt het zonde. De echte schrijver in mij wordt juist blij van opnieuw. Schrijven wat juist nu beschreven wil worden en het is pas klaar als het klaar voelt. Zo is het een interessant onderwerp dit opnieuw beginnen. Het houdt me van de straat laten we maar zeggen en heeft er voor gezorgd dat deze tekst al drie keer opnieuw is geschreven. Het heeft geïnspireerd om vragen te stellen aan mijn zus en alle andere mensen die mijn pad zijn gekruisd in de afgelopen maand. Hoe kijken zij tegen dit onderwerp aan? Dit heeft interessante gesprekken opgeleverd en vragen.

Want:

  • Wanneer begin je opnieuw?
  • Waarom begin je opnieuw?
  • Wat brengt opnieuw beginnen?
  • Kan je altijd opnieuw beginnen?
  • Hoe begin je opnieuw?

Zo ervaart de een het juist als vermoeiend, iedere keer weer opnieuw beginnen. Terwijl onze kinderen het de normaalste zaak van de wereld vinden. Je lego afbreken, opnieuw beginnen en kijken wat je vandaag allemaal kunt bouwen. Ze laten zich verrassen en staan er helemaal niet bij stil. Er zijn grote momenten in je leven dat je opnieuw begint, zoals met een nieuwe baan, pensioen of trouwen. Momenten in je leven dat je opnieuw kiest en die je viert. Het is interessant om te zien dat het voor kinderen normaal is en dat het ingewikkelder lijkt als je ouder wordt, we worden minder flexibel. Nieuwsgierigheid en onbevangen zijn maken het makkelijker om opnieuw te beginnen. Ook het niet hebben van verwachtingen helpt. Want moet het iets opleveren? Of vraagt het juist moed om te doen?

Het zaadje van opnieuw werd geplant tijdens een meditatie. Mijn app zei tegen mij: “you can always begin again”. Het leek wel een eureka moment. Want ik was al weer ver weg met mijn gedachten naar plekken die niets met meditatie te maken hadden. Dus daar begon ik opnieuw en nog wel twintig keer daarna. Iedere keer verwonderde ik me over de ruimte die het gaf. Het zorgde voor een lach op mijn gezicht, want ik kon iedere keer opnieuw beginnen. Een soort lichtheid die ik nog niet eerder bewust had ervaren.

In de natuur is opnieuw beginnen de normaalste zaak van de wereld. Hier is de kracht van opnieuw beginnen natuurlijk aanwezig. De roos groeit en laat haar blaadjes vervolgens weer vallen als het tijd is. Een natuurlijk ritme houdt ze ieder jaar aan. Net zoals ons lijf. Want iedere ademhaling is nieuw. In iedere seconde vernieuwt ons lijf zich. Waarom lijkt ons hoofd dan soms zo’n moeite te hebben met dit opnieuw beginnen? 

Dankbaar zijn gaat ook over opnieuw beginnen. Je gaat stilstaan, kijkt opnieuw en gaat vervolgens verwonderd verder. Zo ontstaat er ruimte voor het wonder van het leven dat steeds opnieuw begint. 

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s