Mijn camping mijn droom

Deze ochtend stond ik op met de gedachte dat mijn droom als kind zich laat zien in het gedicht van Rumi. Als kind zijnde wilde ik een eigen camping in Frankrijk. Ik was daar op mijn gelukkigst, dus dat wilde ik mijn hele leven zijn en doen. Nu weet ik dat campingeigenaar zijn niet mijn beroep is. Maar mijn droom laat zich zien in het gedicht van Rumi, de herberg. Ik heb er mijn eigen variant van gemaakt. Zo werkt deze geschreven inspiratie voor mij als richtingaanwijzer. Zo heeft Rumi vandaag zijn tent bij mij op de camping opgezet en is hij mijn gast.

Rumi

De herberg

Dit mens-zijn is een soort herberg
Elke ochtend weer nieuw bezoek.

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…….

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

Nathalie

Mijn camping

Mijn mens-zijn is een soort camping.
Elke dag komen er weer nieuwe gasten bij.

Ogen die me aankijken, geschreven woorden die ik lees.
Een vreugde, een depressie een benauwdheid.
Alles.
Een flits van een inzicht komt
als een onverwachte gast als ik ze ontmoet
en ik ze voel in mijn lijf.

Ik verwelkom ze allemaal gastvrij.
Ik blijf op mijn eigen plek en buig mijn hoofd.
Ook als ze allemaal tegelijk langskomen en mijn hele camping vol is.
Als het overal chaos is en ze alles kapot maken wat me zo dierbaar lijkt.

Ik behandel ze met eerbied.
Ik zal ze erkennen en voelen.
Want ik weet dat ze de boel komen schoonmaken
voor extase op mijn camping.

De donkere gedachte, schaamte, het venijn
ik ontmoet ze bij de slagboom van mijn camping met een brede grijns.
Ik zal vragen of ze op mijn camping komen staan.
Ik zal het onzichtbare zichtbaar maken.

Ik ben blij met iedereen die langskomt op mijn camping.
Ik weet dat de hemel ze stuk voor stuk heeft gestuurd
om mij als raadgever te dienen.

Ik vertrouw op mijn leven als kompas.
Ik leef mijn eigen leven.
Mijn hemel op aarde camping.

En zo heb ik nu, op mijn 42ste, ontdekt dat ik toch echt altijd mijn eigencampingeigenaar ben geweest en ben.

Met dank aan Rumi en alle andere richtingaanwijzers voor het zichtbaar maken van dit moment.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s